.:: سياهکل ::.

سکوت با سکوت آشتي نمي کند،سکوت ما سوتکي است که اخطار مي کند !!! ارشيا

.:: سه‌شنبه، 11 اردیبهشت، 1386 ::.

ويژه نامه سلام سوسياليسم برای روز اول ماه می

«سلام سوسیالیسم»، ویژه نامه اول ماه مه منتشر شد

برای دریافت نسخه PDF اینجا را کلیک کنید

در این شماره می خوانید:
آمده ایم که بمانیم!/شادباش «سلام سوسیالیسم» به مناسبت فرارسیدن اول ماه مه
بیانیه جمعی از جوانان و دانشجویان سوسیالیست به مناسبت اول ماه می
گزارشی از گلگشت کارگری آبشار خور
اول ماه می روز جهانی کارگر و خواست های کارگران ایران
دو شعر برای تبریک روز جهانی کارگر
چپ و کار فکری

¤ نوشته شده در ساعت <#time#> توسط

.:: Comments ::.

.:: سه‌شنبه، 4 اردیبهشت، 1386 ::.

ای خفته در خون وسرود بر پرچم سرخ ات درود

آخرين روزهاي فروردين سال 1354 بود ، حتما سرود مي خواندند، يا كه بزدلي ساواك را به سكوت ريشخند مي زدند ،30 فروردين 1354 بود خون شتك زده شان سرخ كرده بود چهره شان را ..به درازناي تاريخ ،تعهد مسئول زيستن و آرش وار دنياي بهتر خواستن، گوزن ها بر صخره ها غل زنجير به تن ، در خون غلتيده بودند و زنجير هاي زنگار بسته خود را مي دريدند. بي‍‍‍‍‍‍‍ژ‍ن جزني ، حسن ضيا ء ظريفي، عزيز سرمدي ، سعيد مشعوف كلانتري ، عباس سوركي ،محمد چوپان زاده و احمد جليل افشار به همراه مجاهدين خلق كاظم ذوالانوار و مصطفي جوان خوشدل را تير باران كردند. گفتند كه در حال فرار به گلوله بسته شده اند .اما حتما سرود مي خوانده اند يا داشته اند كه بذر فردا را و پيام خفته در جوانه را ...

اي لاله هاي ميهن من، تاريخ را بي شما هر كه بسازد تاريخش ويران باد !

ما ريشه داريم و ريشه هاي ما را خون آزادگي شما آبياري كرده است.

*خون ما

پيراهن

كارگران

خون ما

پيراهن

دهقانان

خون ما

پيراهن

سربازان

زنگار با خاطره و راه شمايان چه تواند كرد .زنگار با سرود توفان چه مي تواند كند.

ما از ريشه شما ييم . از بستر رازناك خاك شما و از جنس اراني ها، روزبه و سيامك ها ، جزني ،كيوان ، گلسرخي و كرامت ها ! ما از جنس نا جنس ويت كنگ هاي كافه نشين نيستيم.

ترسي نيست از اتهام زني و بي ريشه خواندن نسل امروز توسط راديكالهاي چپ نما !

تكذيب مي كنيم شما بي ريشگان امروز را ،آنارشيست هاي كافه نشين را !

تاريخ نظاره گر بازي كميك شماست. بالماسكه هاي رنگارنگ شما جز جلوه بي چيزي شما نيست. حساب ما از حساب بي تاريخي شما خالي است. تاريخ ما، تاريخ زحمتكشان و رنجبران جهان است . تاريخ تلاش ها و ناكامي هاي شان!

اشتباهات فاحش و حتي بي گذشتشان! اما ما بي ريشه نيستيم و ربط داريم به گذشته. بار اشتباهات و افتخارات گذشتگان بر دوش ماست. ميوه دزدان از تاريكي آمده، نيستيم كه مسئوليت آفتها ي ميوه هاي خود را نداشته باشيم.

از سخن پرداختن به قصد فريب شما در شگفتم.امسال فروردين 1386است. وقاحت و دروغ زني به همان اندازه 1354 كه تيرباران شدگان را به فرار محكوم كرده بودند رواج دارد.

* خسرو گلسرخي

ار ش ي ا

¤ نوشته شده در ساعت <#time#> توسط

.:: Comments ::.

.:: یکشنبه، 27 اسفند، 1385 ::.

پيامِ كانون نويسندگان ايران به مناسبتِ نوروز ١٣٨٦

كانون نويسندگان ايران در آستانه‌ی سال نو برای چندمين بار بر حق آزادیِ انديشه و بيان كه از مهم‌ترين حقوق طبيعی و انسانی است پای می‌فشارد و می‌خواهد هيچ فرد يا گروهی به دليل بيانِ انديشه و فعاليت اجتماعی و سياسی مورد آزار و اذيت قرار نگيرد و زندانی و اعدام نشود. افزون بر اين، كانون خواستار آزادی بی‌قيد و شرط تشكيلِ اجتماعات است.

بهاران خجسته باد
مردم آزادی‌ايران!

فرارسيدن‌ نوروز شكوهمند را با قلبی سرشار از اميد‌ و آرزوی بهروزی به شما شادباش می‌گوييم.

درسال‌ گذشته نيز همچون سال‌های پيشين، كانون نويسندگان‌ايران، اهل قلم، روزنامه‌نگاران، زنان، وبلاگ‌نويسان و فعالان كارگری و اجتماعی برای به‌دست آوردن ابتدايی‌ترين حقوقِ انسانی خود كوشيدند، اما با بدترين و غيرانسانی‌ترين برخوردها از سوی مقامات حكومتی روبرو شدند: مجمع عمومی كانون نويسندگان ايران به سبب مخالفت عاملانِ سانسور و حذف فرهنگی، برای چهارمين سال نيز برگزار نشد. به دنبال تشديد سانسور، كتاب‌های بسياری در زمينه‌های گوناگون فرهنگی و ادبی در محاق سانسور ماند. برخی از اعضای كانون نويسندگان در كوچه و خيابان مورد هجوم و ضرب و شتم شديد مزدوران قرار گرفتند.

نقضِ حقوق بشر با مرگ چند زندانی سياسی در زندان، ابعاد ديگری پيدا كرد. اعتراضهای بهحقِ كارگران، معلمان، زنان، دانشجويان، پرستاران و كتابداران هر كدام به روشی بی‌رحمانه سركوب و اعضای فعال آن‌ها دستگير، دادگاهی يا بيكار شدند. برای نخستين بار اصطلاح "دانشجوی ستاره‌دار" به فرهنگ اجتماعی ما راه يافت. اجرایِ احكامِ اعدام فزونی گرفت و هر روز خبر تشكيل دادگاه‌های فعالانِ اجتماعی، ستون‌هايی از روزنامه‌ها را به خود اختصاص داد.

مردم آزاده‌ی ايران!

كانون نويسندگان ايران در آستانه‌ی سال نو برای چندمين بار بر حق آزادیِ انديشه و بيان كه از مهم‌ترين حقوق طبيعی و انسانی است پای می‌فشارد و می‌خواهد هيچ فرد يا گروهی به دليل بيانِ انديشه و فعاليت اجتماعی و سياسی مورد آزار و اذيت قرار نگيرد و زندانی و اعدام نشود. افزون بر اين، كانون خواستار آزادی بی‌قيد و شرط تشكيلِ اجتماعات است.

كانون نويسندگان ايران اميدوار است قبل از فرا رسيدن سال نو، با پايان يافتن دوران محكوميت ناصر زرافشان اين عضو كانون به جمع خانواده و دوستان بپيوندد. هم‌چنين خواهان آزادی همه‌ی زندانيان سياسی و عقيدتی است.

كانون نويسندگان ايران اميدوار است سالِ نو، سالِ آزادی، شادی و رهايی از قيد و بندهای تعصب‌آميز باشد تا همگان بتوانند با برخورداری از تمامیِ حقوقِ انسانی در صلح و امنيت، ايامی پربار داشته باشند.

كانون نويسندگان ايران

اسفند ١٣٨٥